Een niet zo een alledaagse dag van een Kaasverkoper

De wekker stond 5.05, iets ervoor ontwaakte ik, alsof het brein aangaf dat het stond te popelen de ochtendstond te ontvangen met wat cafeïne van het zetapparaat. Gisteren was het Hemelvaartsdag, wat betekent dat het een vrije dag was. Ook betekent het dat de 'kaasbus' ledig achter het hek gereden werd. Deze mocht ik na de zwarte koffie vullen en dat gebeurde met hevige gulzigheid.

Vaak beginnen wij de dag samen, tezamen met mijn levenspartner tappen wij een voorgenoemd drankje in en bespreken de vreugd des levens. Vandaag begin ik 'm alleen, wat de start iets minder vreugdvol maakt. Iets na zessen wordt de motor gestart en rijden wij- mijn vader en ik tezamen naar Kampen. Ook dat gebeurde vandaag alleen. Gelukkig spraken wij elkander aldaar in de Overijsselse Hanzestad. De tijd gunt ons de mogelijkheid om de kazen na de tocht richting het zuidwesten van Hoogeveen weer, wat ons betreft, leuk uit te stallen. Pa doet wat, zoon ook, en nadat we het min of meer goedgekeurd hebben tapt een der voorgenoemde een heerlijke koffie in.

Het is rond 07.45 wanneer de eerste gast van ons zojuist opgezette kaashuis komt en dit zal blijven voortduren tot de klok half vijf heeft geslagen. In de tussenliggende uren komt er een prachtig scala aan mensen. Al gelijk, maar met verschillende gebruiken. Een legio aan diversiteit van kazen en mensen flaneren langs de vierwieler, én eerlijk is eerlijk, daar word ik heel gelukkig van.