De Eerste Stappen

De eerste stappen

Mijn lot lag in de bouw, dat kon niet anders. De interesse die er van kinds af aan al was, groeide verder tijdens de studie ‘Bouwkunde’. Na deze zeer interessante studie, besloot ik –de redenen mogen duidelijk zijn, de bouw was het 'toch niet'- om mijzelf wat meer te ontplooien in het menselijk lichaam.

De studie 'bewegingstechnologie’ mocht ik op de Haagsche gronden genieten, waar ook deze met vol enthousiasme gevolgd werd. Het enthousiasme verloor het van de zekerheid. 

Na drie seizoenen als Hagenees te hebben genoten van de vrijheid van –misschien wel- de mooiste stad van het land en ''het eeuwige studentenleven'', belandde ik na deze periode weer terug op aarde.

De schoolcarrière zat erop, het werd tijd voor werken. Mijn keus viel op dat moment op een kaasgroothandel, een derde tak van sport dat ik wel zag zitten. Het is immers, wanneer je interessegebied zo breed is, enigszins makkelijk, anderzijds moeilijk één keus te maken. 

De tijdelijke periode werd, zoals dat gaat, één voor onbepaalde tijd. Het autodidactische dat ik lichtelijk in mij heb verzorgde mijn degelijke interesse in de alsmaar groeiende opsomming van vragen over het mooiste van zuivel; kaas! Tijdens het vragen aan lieftallige collega's werd me al snel duidelijk dat de bouw alsook het menselijk lichaam mijn interesse bleef wekken, maar de kaaswereld misschien wel mijn toekomst was.  

De meeste keuzes worden zeker niet gemaakt voor het leven, dus besloot ik een zijweg in te slaan: op zoek naar het onbekende. De eindjaren van de ''Tens'' werden de eerste eieren van Proefkaas gelegd. Geproefd, gelezen, geluisterd, maar bovenal buitengewoon veel plezier kende ik in de zoektocht naar ''de toekomst''.   

De ingeslagen zijweg bleek een laan vol met bochten en bebossing, nooit zag ik wat er achter de volgende buiging op mij te wachten stond. Tussen deze prachtige bomen verschuilden zich mensen achter de stammen, maar de grootten voor mij stonden ertussen. Als een ware hardloopwedstrijd applaudisseerden en bemoedigden zij mij om weer naar de volgende bocht te rennen. 

De volgende bocht vloog ik uit, dat een prachtig effect op mijn leven zou hebben. Een wereldreis zou geschiedden, een wereldreis, of beter, een wereld dat mij tot een completer mens zou maken. Als je mensen spreekt bij de oorsprong van de Nijl, het eind ervan, op 'het dak van de wereld', ziek wordt op een nagenoeg onbewoond eiland, begint te hyperventileren 18 meter onder water, steden ziet waar Holland tweemaal in past en legio culturen tegenkomt, leer je te begrijpen hoe mooi onze wereld is. Met slechts een handvol mindere gebeurtenissen in 14 maanden reizen, was mijn interesse gewekt in de rest van deze ongelooflijk mooie globe! Want echt, fauna-waaronder wij, flora en de immense kracht der natuur, is met de meest krachtige pen niet te beschrijven.

Nu, zo'n anderhalf lustrum nadat ik de eieren van Proefkaas had uitgebroed zijn de vele culturen wereldwijd verruild voor vele diverse en unieke mensen rondom mijn geboorteplaats. Dat in een kaasverkoopwagen. En dat klinkt misschien minder spannend -goed, gescheld bij grensovergangen zijn er niet meer- waardevol en leerzaam is het. De mens met het verhaal, de glimlach, de wijsheid, het zuivel dat immer naar mij lacht. En hetgeen wat ik eraan over hou, om een klein beetje meer van deze groteske globe te bekijken.