De eerste stappen

Gepubliceerd op 18 juni 2021 om 12:27

De eerste stappen 

Mijn lot lag in de bouw, dat kon niet anders. De interesse die er van kinds af aan al was, groeide verder tijdens de studie ‘Bouwkunde’. Na deze zeer interessante studie, besloot ik –de redenen mogen duidelijk zijn, de bouw was het 'toch niet'- om mijzelf wat meer te ontplooien in het menselijk lichaam. De studie 'bewegingstechnologie’ mocht ik op de Haagsche gronden genieten, waar ook deze met vol enthousiasme gevolgd werd. Helaas verloor het enthousiasme het van de zekerheid.  

Na drie seizoenen als Hagenees te hebben genoten van de vrijheid van –misschien wel- de mooiste stad van het land en ''het eeuwige studentenleven'', belandde ik na deze periode weer terug op aarde. De schoolcarrière zat erop, het werd tijd voor werken. Mijn keus viel op dat moment op een kaasgroothandel, een derde tak van sport dat ik wel zag zitten. Het is immers, wanneer je interessegebied zo breed is, enigszins makkelijk, anderzijds moeilijk één keus te maken.  

De tijdelijke periode werd, zoals dat gaat, één voor onbepaalde tijd. Het autodidactische dat ik lichtelijk in mij heb verzorgde mijn degelijke interesse in de alsmaar groeiende opsomming van vragen over het mooiste van zuivel; kaas! Tijdens het vragen aan lieftallige collega's werd me al snel duidelijk dat de bouw alsook het menselijk lichaam mijn interesse bleef wekken, maar de kaaswereld misschien wel mijn toekomst was. 
 
De meeste keuzes worden zeker niet gemaakt voor het leven, dus besloot ik een zijweg in te slaan: op zoek naar het onbekende. De eindjaren van de ''Tens'' werden de eerste eieren van Proefkaas gelegd. Geproefd, gelezen, geluisterd, maar bovenal buitengewoon veel plezier kende ik in de zoektocht naar ''de toekomst''.  
 
De ingeslagen zijweg bleek een laan vol met bochten en bebossing, nooit zag ik wat er achter de volgende buiging op mij te wachten stond. Tussen deze prachtige bomen verschuilden zich mensen achter de stammen, maar de grootten voor mij stonden ertussen. Als een ware hardloopwedstrijd applaudisseerden en bemoedigden zij mij om weer naar de volgende bocht te rennen.  
 
Enkele weken starten voor een pandemie. Een glazen bol heb ik niet gekend, hoef ik overigens ook niet te hebben. Bestemming onbekend is in deze misschien wel mooier dan een geplaveide weg vol met bewegwijzering. 


Reactie plaatsen

Reacties

Emiel Soppe
4 maanden geleden

Mooi verhaal over je leven, keuzes en ontwikkelingen. Goed geschreven en in sommige vlakken herkenbaar.
Ga zo door! En veel geluk in het onbekende.